Η αληθινή φιλία κρατάει για πάντα(!)

alithinh, filia, faih, kokkinopoulou, mamayabooks,

Και τότε όλοι αυτοί οι άνθρωποι που συνδεθήκαμε βαθιά σε κάποια φάση της ζωής μας, τι ήταν; Απλές γνωριμίες; Όλες αυτές οι στιγμές που μοιραστήκαμε, ανοίξαμε καρδιές, γελάσαμε, ήρθαμε σε αντιπαράθεση, κάναμε παλαβιές, ονειρευτήκαμε… Τι ήταν; Ψεύτικες; Κενές περιεχομένου; «Η αληθινή φιλία κρατά για πάντα» ή «Αληθινές σχέσεις είναι αυτές που κρατούν για πάντα». Υπάρχει μια τάση εξιδανίκευσης και ψυχαναγκαστικής υπερβολής με αποτέλεσμα η ματαίωση να μας κλείνει το ματάκι. Δεν είμαστε ικανοί για παντοτινές φιλίες, δεν είμαστε ικανοί για σχέσης ζωής και άλλα τέτοια ενθαρρυντικά…
Η φιλία μπορεί να υπάρξει και μετά να χαθεί. Γιατί απλά οι άνθρωποι αλλάζουν. Οι ανάγκες τους, η εξέλιξή τους είναι πιθανό να είναι τόσο διαφορετική, που να μην μπορεί να υπάρξει σημείο επαφής. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν υπήρξαν σημαντικές, ακόμα και καταλυτικές σε κάποια στιγμή στη ζωή μας.
Δεν σημαίνει ότι δεν άφησαν το αποτύπωμά τους.
Δε σημαίνει ότι δε νιώθει κανείς τρυφερότητα και αγάπη στην ανάμνησή τους.
Η διατήρησή μιας πολύχρονης φιλίας δεν μας κάνει πιο σημαντικούς, ούτε πιο ευτυχισμένους. Η διατήρηση μιας φιλίας που είναι ζωντανή, μας κάνει ευτυχισμένους.
Ας μη νιώθουμε υποχρεωμένοι, ας μη νιώθουμε υπόλογοι και για αυτό. Δεν είναι αποτυχία αν μια φιλία «πεθάνει». Σημαντικό είναι «να υπήρξε».
…. στην Όλγα, στην Τζόυς, στην Εβίτα, στην Ελένη, στην Κατερίνα, στην Σάραντα, στην Τατά, στον Έλλιοτ, στον Νίκο.
Στην Φρόσω, την Μαρία, τον Ελισσαίο, που ακόμα υπάρχουν.